ادم بزرگها یا آدم بزرگا مسئله اصلا هم این نیست

آدم بزرگها معمولا خیلی گیر "حالشون" نیستن..

آدم بزرگها درگیر "رویا" نیستن

آدم بزرگها هر شب قبل خواب اونقدر خسته اند که دیگه "خیالبافی " نمیکنن

آدم بزرگا دیگه ذوق دیالوگ های فیلم ها نمیکنن

آدم بزرگا یاد گرفتن به هیچ چیز آدمها دل نبندن

آدم بزرگا یه عده ادم ندارن که بهشون بگن نزدیکترینها همین آدمها که رسم حال خوب کردنو خوب بلدن

آدم بزرگا اونقدر می دوند که شبا یه تن خسته رو بسپارن به خواب...

آدم بزرگای خوشبخت حس میکنن همین که دارن ته خوشبختیه...

آدم بزرگها...آدم بزرگا منفورترین صفت زندگی من بود...حالا تهش نوشتم دیوانه انگار تبدیل شده به یه آدم بزرگ...

دنیا آدم بزرگها رو رشد میده چون نمیتونه جوابگوی رویاها و خیالبافی ها و دوست داشتن های ساده ی غیر آدم بزرگها باشه...

من جنگیدم اما یدفعه چشم باز کردم دیدم آدم بزرگ شدم.

همین

برچسبها: حال این روزهای من